چند روزی میشه که خوندن کتاب دا رو تمام کردم ،به نظرم « دا » در فصل های ابتدایی خاصه توصیف روزهای آغاز حمله عراق و مقاومت مردمی خرمشهر بی نظیر عمل کرده و در ادامه یه کتاب معمولیه ،هر چند سیر کلی داستان تا آخر مخاطب را با خودش همراه می کنه.طی مدتی که کتاب رو مطالعه می کردم ، ذهنم مدام در کوچه های خرمشهر ،صحن مسجد جامع ، ساحل شط و پل خرمشهر پرسه میزد و حال و هوای اردوهای جنوب در ذهنم تداعی می شد.
یکی از دوستان می گفت هر وقت یه کتابی رو خوندید سعی کنید در آخر کتاب چند جمله در توصیف اون و یا شرح تاثیر پذیری خودتون از محتوای کتاب بنویسید ، به نظرم کار جالبی اومد من در پایان کتاب دا نوشتم: حماسه،مظلومیت،شیرزن،زینب(س) و شهادت