میهمان جاوید -
اساس دانش نرمش و اساس ناداني درشتي است . [امام علي عليه السلام]

تبارک الذي بيده الملک و هو علي کل شي ء قدير * الذي خلق الموت و الحيوه ليبلوکم ايکم احسن عملا و هو العزيز الغفور *


حال و هواي وداع با ماه مبارک رمضان امسال، هنوز تمام وجودم را فرا گرفته بود که با شادمانگي فطر همراه شدم و غرق در اين شادي بودم که بروز پيوندي جديد، شادي وجودم را مضاعف کرد و در سرمستي حاصل از اين رخداد مبارک ، غروب سرخ و غمگينانه رمضان را در افق وجود خودم نظاره مي کردم...


ماه رمضان امسال هر چند بسيار متفاوت از ديگر سالها براي من سپري گشت اما هرگز چنين پاياني را براي آن تصوير نمي کردم، هنوز غفلت آميخته با شادي که حاصل از پيوند مبارک اخير بود محيط خانه ما را ترک نکرده بود که به ناگاه روي ديگر زندگي بر ما نمايان شد.


                    شنيدم که چون قوي زيبا بميرد                فريبنده زاد و فريبا بميرد


به هنگام مرگ خيزد به کنجي                   رود گوشه اي زار و تنها بميرد


بابا بزرگ در حاليکه هفتاد و ششمين ميهماني خدا رو تجربه مي کرد، آرام و شادمان و مشتاق همه ي خانواده را ترک کرد و به  خالق خود پيوست و همه ما رو در حاليکه با بهت و حيرت غريبي به در و ديوار اين دنيا خيره مانده بوديم ، تنها گذاشت و ميهمان حقيقي و هميشگي خدا گشت...ادامه مطلب...

 

نويسنده: سبحان |  شنبه 26 آبان 1386  ساعت 8:42 صبح 

    ليست کل يادداشت هاي اين وبلاگ
[7/6/1387- 11:55 ص] بشکنيدم دوستان دشنام پنهاني بس است
[28/5/1387- 12:15 ع] تا نيايد مهدي...
[24/5/1387- 6:1 ع] حاج آقا مي گفت ...
[1/2/1387- 2:4 ع] قرآن‘ من واقعاً شرمنده ام
[آرشيو شده ها]